Naar inhoud springen

wèrf

Van Wiktionary

e wèrf [2]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

wèrf ó /wè̞r̥f/

  1. 'n plaats wo get geboewdj wuuert
  2. 'n werkplaats wo sjeep geboewdj of rippereerd waere
  3. 'n plaats wo in- en oetgelaje wuuert
  4. (ajerwèts) 'n ónbeboewdj stök gróndj óm 't hoes haer
Aafbraeking
  • wèrf
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wèrf wèrvewèrven
IPA /wè̞r̥f//wè̞rv/ /wé̞rve//wé̞rven/
dim. sjrif wèrfkewèrfken wèrfkes
IPA /wè̞r̥fkʲe//wè̞r̥fkʲen/ /wè̞r̥fkʲes//wè̞r̥fkʲez/
dat. sjrif wèrf wèrvewèrven
IPA /wè̞r̥f//wè̞rv/ /wé̞rve//wé̞rven/

In anger spraoke

[bewirk]

[2]