wónj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wónj v /wʊ̀ɲ/

  1. 'n besjajiging in of aan 't lief
Aafbraeking
  • wónj
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • zich get wónj stoeate: zich örges stoeate det me dao 'n wónj krieg
    Ich steet mich d'n èllebaog wónj.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wónj wónje wónjen
IPA /wʊ̀ɲ/ /wʊ́ɲə/ /wʊ́ɲən/
dim. sjrif wundje wundjen wundjes
IPA /wø̀ɲ̊cə/ /wø̀ɲ̊cən/ /wø̀ɲ̊cəs/ /wø̀ɲ̊cəz/

In anger spraoke[bewirk]