wilg

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne wilg

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wilg m /wɪ̀l̥ç/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑wiej
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers bao neet en kump van oearsprónk ouch neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert daoveur aafgeraoje.

Aafbraeking
  • wilg

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wilg wilge wilgen
IPA /wɪ̀l̥ç/ /wɪ̀lʝ/ /wɪ́lʝe/ /wɪ́lʝen/
dim. sjrif wilgske wilgsken wilgskes
IPA /wɪ̀l̥çskʲe/ /wɪ̀l̥çskʲen/ /wɪ̀l̥çskʲes/ /wɪ̀l̥çskʲez/
dat. sjrif wilg wilge wilgen
IPA /wɪ̀l̥ç/ /wɪ̀lʝ/ /wɪ́lʝe/ /wɪ́lʝen/