aafdaak

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aafdaak ó /á:vdá:k/

  1. (boewkónde) 'n aafloupendj daak det taengen 'n moer gezatj is veur 'n besjötting taenge de raenge te make
Aafbraeking
  • aaf-daak
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • Good gereidsjap hingk ónger 'n aafdaak: wuuert es antjwaord gegaeven es gezag wuuert det me doren ómvank vanne book de geslechsorgane neet kan zeen

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafdaak aafdaker
IPA /á:vdá:k/ /á:vdá:g/ /á:vdá:kər/
dim. sjrif aafdaekske aafdaeksken aafdaekskes
IPA /á:vdɛ́:kskʲe/ /á:vdɛ́:kskʲen/ /á:vdɛ́:kskʲes/ /á:vdɛ́:kskʲez/
dat. sjrif aafdaak aafdaker
IPA /á:vdá:k/ /á:vdá:g/ /á:vdá:kər/

In anger spraoke[bewirk]