aaf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Achterzitsel[bewirk]

Lemma[bewirk]

aaf /à:f/ (liaison: /à:v/)

  1. plaats (dynamisch):
    1. guuef aan det get door waeging lieëger kump in betrèkkelike zin: hae rentj vanne berg aaf
    2. guuef aan det get door waeging op 'ne wiejeren aafstandj terech kump: hae löp vanne kas aaf
Aafbraeking
  • aaf
Synoniem
Aafleijinge
Zagswies
  • dao gans/ram van aaf zeen: gans óntzatj zeen door ónverhöds nuuts
    Ich höb gezeen wie daen auto óngeren trein koom; ich bön nag ram daovan aaf daodoor.
  • de knäök/knuip aaf höb: gans meug zeen en nieks mieë kónne
  • de vogel aaf höb: bie 't vogelsjete vanne sjötterie winne
  • d'n aom aaf höb: gans boeten aom zeen vanne inspanning
  • Me kan aafzeen es me-n hoeag zitj: De hoeaggeplaatsdje kómme waal dore ieëlenj, meh de lieëggeplaatsdje neet.
  • op en aaf: haer en trögk (Nederlandjs: heen en weer)
    op en aaf gaon
  • oppe kop aaf: próntj
  • van zich aaf kalle: veur zichzelf opkómme
  • Det is neet de kop aaf.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

  • Ingels: off
  • Nederlandjs: af
  • Pruus: ab
  • Zweeds: av

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aaf /à:f/ (liaison: /à:v/)

  1. nimmieër in 't speel zitte
    Doe mós ane kantj gaon staon; doe bös aaf!
  2. (synoniem) anger waord veur verslete
    Die sjoon waas se noe aanhöbs die mós se-n ewegdoon; die zeen ram aaf!
  3. (synoniem) anger waord veur vaerdig
Aafbraeking
  • aaf

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aaf ó /á:f ~ à:f/ (liaison: /à:v ~ á:v/)

  1. de beginposiesje van e speel
Aafbraeking
  • aaf
Zagswies
  • trögk bie aaf zeen: oppernuuj mótte beginne wen get verkieërd is gegange
  • Doe höbs verlaore; doe mós trögk nao aaf.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aaf
IPA /á:f/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aaf
IPA /á:f/

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aaf /à:f > á:f/ (liaison: /à:v > á:v/)

  1. neet-wirkwäördelike res van e wirkwaord beginnendj mit aaf-
Aafbraeking
  • aaf