Naar inhoud springen

bandiet

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

bandiet m (Nederlands: bandiet)

Varrejasie
Sinneniem
Verbuging

bandiete, bandietje


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

bandiet m /bán'dit ~ ba̽n'dit/

  1. emes dae de wèt euvertruuedj en meis aangeslaoten is bie 'ne misdäöjige groep
Aafbraeking
  • ban-diet
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bandiet bandiettebandietten
IPA /bán'dit//bán'did/ /bán'dite//bán'diten/
dim. sjrif bandietjebandietjen bandietjes
IPA /bán'dice//bán'dicen/ /bán'dices//bán'dicez/
dat. sjrif bandiet bandiettebandietten
IPA /bán'dit//bán'did/ /bán'dite//bán'diten/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: bendiet