bevael

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bevael ó /bə'vɛ́:l/

  1. 'n opdrach die m'n opgelag krieg en verplich mót oetveure sónger die taenge te spraeke
Aafbraeking
  • be-vael
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bevael bevaele bevaelen
IPA /bə'vɛ́:l/ /bə'vɛ́:le/ /bə'vɛ́:len/
dim. sjrif bevaelke bevaelken bevaelkes
IPA /bə'vɛ́:l̥kʲe/ /bə'vɛ́:l̥kʲen/ /bə'vɛ́:l̥kʲes/ /bə'vɛ́:l̥kʲez/
dat. sjrif bevael bevaele bevaelen
IPA /bə'vɛ́:l/ /bə'vɛ́:le/ /bə'vɛ́:len/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

bevael /bə'vɛ́:l/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van bevaele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van bevaele
Aafbraeking
  • be-vael