bloomsjikke

't rizzeltaot van bloomsjikke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

bloomsjikke ó /blò:m̥ʃɪkʲe/

1. e tiedverdrief of e werk det inhèltj det me door gebroek te make van organisch matterjaal, wie blome, blajer, tek, dennen en mós, mer ouch anger matterjaal, wie stein, e bloomsstök maak

Aafbraeking

• bloom-sjik-ke

Verwantje wäörd

• bloomsstök

Samestèlling

• bloom + sjikke

Zagswies

• aan bloomsjikke doon

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	bloomsjikke	bloomsjikken	—
	IPA	/blò:m̥ʃɪkʲe/	/blò:m̥ʃɪkʲen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	bloomsjikke	bloomsjikken	—
	IPA	/blò:m̥ʃɪkʲe/	/blò:m̥ʃɪkʲen/	—

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: bloomseerwirk
• Ingels: floristry
• Nederlandjs: bloemsierkunst g, bloemschikken ó
• Pruus: Floristik v, Blumenkunst