Naar inhoud springen

bluj

Van Wiktionary

de bluj [1] van 'nen appeleboum

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

bluj m /blǿi̯/

  1. (plantje) 't veurplantjingsorgaan bie e deil plantje det, wen 't volstenjig opgeboewdj is, besteit oet de vrouwelike vröchblajer, de mannelike maeldräöj enne kelk- en kroeanblajer die dao-ómhaer zitte, die oppen inj vanne stengel vanne plantj zitte
    Dao zitte väöl hómmelen oppe bluj.
  2. d'n toestandj worin 'n plantj 'nen aktieven [1] haet
  3. 't ónverhöds en massaal opkómme van blome
  4. (euverdrechtelik) 't huuegdjepuntj van riekdóm, waelj of óntwikkeling
Aafbraeking
  • bluj
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bluj
IPA /blǿi̯/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif bluj
IPA /blǿi̯/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: bleuj


[2]

bewirk


Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

blujje /blø̀i̯/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van blujje
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van blujje
Aafbraeking
  • bluj