Naar inhoud springen

brandjbóm

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

brandjbóm v (Nederlands: brandbom)

Verbuging

brandjbómme, brandjbumke


'n brandjbóm

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

brandjbóm v /bráɲɟbʊ̀m/

  1. 'n bóm die bie 't ómplóffen 'n ganse vuurzieë veroearzaak
Aafbraeking
  • brandj-bóm
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brandjbóm brandjbómmebrandjbómmen
IPA /bráɲɟbʊ̀m/ /bráɲɟbʊ́mə//bráɲɟbʊ́mən/
dim. sjrif brandjbumkebrandjbumken brandjbumkes
IPA /bráɲɟbø̀m̥kə//bráɲɟbø̀m̥kən/ /bráɲɟbø̀m̥kəs//bráɲɟbø̀m̥kəz/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk