breuk

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

breuk m /brǿ:kʲ/

  1. 't braeke van e veurwerp of e matterjaal, zoeawaal 't oeterein gaon vanne verbinjing es de plaats wo 't gaat of de sjeur zich bevindj
  2. 'n oetzakking vanne derm inne böltj van 't boekvlees, e liefelik óngemaak aan 't boekvlees
  3. (specefiek) 'ne [1] van 'ne knaok (wie bie luuj of bie bieëster)
  4. (euverdrechtelik) 'n verbraeking vanne samenhank, van 'n (echtelike) verbinjing of van 'n (leefdjes)verhajing
  5. (euverdrechtelik) 'n verangering inne baan van e stök tekstiel (gezag van stóffe mit printj)
  6. de oetkóms van 'n deiling van twieë of mieë alike getalle
Raod

De beteikenis [3] van 'ne knaok is nuuj en wuuert neet algemein gebroek. 't Wuuert meis ómsjreve, wie Dae haet d'n erm euver. "Hij heeft een botbreuk aan zijn arm."

Aafbraeking
  • breuk
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • zich 'ne breuk lache: hieël hel lache
  • zich 'ne breuk zeuke: hieël intensief zeuke
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 91.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif breuk breuke breuken
IPA /brǿ:kʲ/ /brǿ:gʲ/ /brǿ:kʲe/ /brǿ:kʲen/
dim. sjrif breukske breuksken breukskes
IPA /brǿ:kskʲe/ /brǿ:kskʲen/ /brǿ:kskʲes/ /brǿ:kskʲez/
dat. sjrif breuk breuke breuken
IPA /brǿ:kʲ/ /brǿ:gʲ/ /brǿ:kʲe/ /brǿ:kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[6]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

breuk /brø̀:kʲ/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van brook
Aafbraeking
  • breuk