brik

Van Wiktionary

e deil brikke [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brik m /brɪkʲ/

  1. (boewkónde) 'ne stein dae oet leim gebakken is of 't matterjaal zelf
  2. (euverdrechtelik) 'ne zwaore stein
Aafbraeking
  • brik
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • ane brikke wirke: in 't Rienlandj wirken ane rink- enne veldjaoves (Det waerdje toet ±1910 gedaon door luuj die 't minder breid hawwe.)
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 91.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brik brikke brikken
IPA /brɪkʲ/ /brɪgʲ/ /brɪkʲe/ /brɪkʲen/
dim. sjrif brikske briksken brikskes
IPA /brɪkskʲe/ /brɪkskʲen/ /brɪkskʲes/ /brɪkskʲez/
dat. sjrif brik brikke brikken
IPA /brɪkʲ/ /brɪgʲ/ /brɪkʲe/ /brɪkʲen/
Raod

Wiejer guuef Bakkes nag de mieëvaadsvorm brigke(n) op. Deze vorm mót ónalgemein of hieël aad zeen, went dae kump neet veur inne veurbeeldjzatsen en onneet inne aafleijinge.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

brik /brɪkʲ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van braeke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van braeke
Aafbraeking
  • brik
Variaasje