cognaat

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

cognaat ó /kɒɣ'nà:t/

1. (spraoklieër) e verwantj waord det of van 'tzelvendje gróndjwaord vanne zelvendje moderspraok kump wie e gegaeve waord of wovan me sterk mèntj det 't 'n slaagmieësige aafleijinge vanne zelvendje gereconstrueerdje wortel vanne oerspraok is

Aafbraeking

• cog-naat

Verwantje wäörd

• lieënwaord

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	cognaat		cognate	cognaten
	IPA	/kɒɣ'nà:t/	/kɒɣ'nà:d/	/kɒɣ'nà:tə/	/kɒɣ'nà:tən/
dim.	sjrif	cognaetje	cognaetjen	cognaetjes
	IPA	/kɒɣ'nɛ̀:ce/	/kɒɣ'nɛ̀:cen/	/kɒɣ'nɛ̀:ces/	/kɒɣ'nɛ̀:cez/
dat.	sjrif	cognaat		cognate	cognaten
	IPA	/kɒɣ'nà:t/	/kɒɣ'nà:d/	/kɒɣ'nà:tə/	/kɒɣ'nà:tən/

In anger spraoke

• Frans: cognat m
• Ingels: cognate
• Nederlandjs: cognaat ó
• Pruus: Verwandte v
• Spaans: cognado m