diftóng

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

diftóng m (Nederlands: diftong, tweeklank)

• Mofers: diftó\ng (diftó\nge, diftu\ngske), twieë\kla~nk

Verbuging

diftónge, —

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

diftóng m /dɪftʊ̀ŋ/

1. (spraoklieër) 'n opvolging van twieë klinkers in eine lèttergreep die fonetisch es 'n einheid betrach waere

   Väöl-veurkómmendje diftóngen in 't Mofers zeen "ei", "ieë", "oea" en "ou".

Aafbraeking

• dif-tóng

Synoniem

• twieëklank

Aafleijinge

• diftóngere

Verwantje wäörd

• klinker, monoftóng, triftóng

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	diftóng		diftónge	diftóngen
	IPA	/dɪftʊ̀ŋ/		/dɪftʊ́ŋə/	/dɪftʊ́ŋən/
dim.	sjrif	diftungske	diftungsken	diftungskes
	IPA	/dɪftø̀ŋ̊skə/	/dɪftø̀ŋ̊skən/	/dɪftø̀ŋ̊skəs/	/dɪftø̀ŋ̊skəz/
dat.	sjrif	diftóng		diftónge	diftóngen
	IPA	/dɪftʊ̀ŋ/		/dɪftʊ́ŋə/	/dɪftʊ́ŋən/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: diftóng

Fins: diftongi Frans: diphtongue v Ingels: diphthong Nederlandjs: diftong g, tweeklank g

Pruus: Diphthong m, Doppellaut m, Zwielaut m Spaans: diptongo m Zweeds: diftong g