triftóng

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

triftóng m /tr̥ɪftʊ̀ŋ/

1. (spraoklieër) 'n opvolging van drie klinkers in eine lèttergreep die fonetisch es 'n einheid betrach waere

   Väöl-veurkómmendje triftóngen in 't Mofers zeen "oeaj" en "ieëw".

Aafbraeking

• trif-tóng

Synoniem

• drieklank

Aafleijinge

• triftóngere

Verwantje wäörd

• diftóng, klinker, monoftóng

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	triftóng		triftónge	triftóngen
	IPA	/tr̥ɪftʊ̀ŋ/		/tr̥ɪftʊ́ŋə/	/tr̥ɪftʊ́ŋən/
dim.	sjrif	triftungske	triftungsken	triftungskes
	IPA	/tr̥ɪftø̀ŋ̊skə/	/tr̥ɪftø̀ŋ̊skən/	/tr̥ɪftø̀ŋ̊skəs/	/tr̥ɪftø̀ŋ̊skəz/
dat.	sjrif	triftóng		triftónge	triftóngen
	IPA	/tr̥ɪftʊ̀ŋ/		/tr̥ɪftʊ́ŋə/	/tr̥ɪftʊ́ŋən/

In anger spraoke

Fins: triftongi Frans: triphtongue v Ingels: triphthong Nederlandjs: triftong g, drieklank g

Pruus: Triphthong m Spaans: triptongo m Zweeds: triftong g