gaffel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne boer mit 'n gaffel

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

gaffel v /ɣafəl/

  1. (gesjieër) e gesjieër det besteit oet 'ne steel mit twieë tenj d'raan, gebroek veur sjobbe mit op te staeke
Aafbraeking
  • gaf-fel
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif gaffel gaffele gaffelen
IPA /ɣafəl/ /ɣafə̽lə/ /ɣafə̽lən/
dim. sjrif geffelke geffelken geffelkes
IPA /ʝæfe̽l̥kʲe/ /ʝæfe̽l̥kʲen/ /ʝæfe̽l̥kʲes/ /ʝæfe̽l̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]