hieëmel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zuuch ouch: Hieëmel.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Hiamel.

Zèlfstenjig naomswaordj

hieëmel m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) De plaotsj wodet me-n achterdet me stèrve haergeit.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) De lóch; die ónmaetelik ruumdje die euveral óp aerj euverzich zichber zie.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval hieëmel ieëmel hieëmelke ieëmelke hieëmeler ieëmeler hieëmelkes ieëmelkes
èègedómsval hieëmels ieëmels hieëmelkes ieëmelkes hieëmeler ieëmeler hieëmelkes ieëmelkes
richtingsval hieëmeles ieëmeles hieëmeleske ieëmeleske hieëmelese ieëmelese hieëmeleskes ieëmeleskes
rèèksval hieëmele ieëmele hieëmelke ieëmelke hieëmeler ieëmeler hieëmelkes ieëmelkes
veurwèrpsval hieëmel ieëmel hieëmelke ieëmelke hieëmeler ieëmeler hieëmelkes ieëmelkes
achterval
oetroopsval
middelsval

Euverzèttinger