hoorn

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nieëderlandjsj

Zèlfstenjig naomswaordj

hoorn m

  1. Hoeare, hórn.

Buging

(ABN) inkelvaadj mieëvaadj
èègenersval (gans): hoorn hoorns, hoornen
èègenersval (klènder): hoorntje hoorntjes
w.n.b. g'm broeke edv. èn rkv. zuuch óntlègking