indringer

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

indringer m (Nederlands: indringer)

• Mofers: i~ndri\nger

Verbuging

indringers, indringerke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

indringer m /ɪ́ndrɪ́ŋer/

1. emes dae zich mit geweldj d'n toegank toet get versjaf

Aafbraeking

• in-dring-er

Verwantje wäörd

• óngenuuedj

Samestèlling

• indringe + -er

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	indringer		indringers
	IPA	/ɪ́ndrɪ́ŋer/		/ɪ́ndrɪ́ŋer̥s/	/ɪ́ndrɪ́ŋerz/
dim.	sjrif	indringerke	indringerken	indringerkes
	IPA	/ɪ́ndrɪ́ŋe̽r̥kʲe/	/ɪ́ndrɪ́ŋe̽r̥kʲen/	/ɪ́ndrɪ́ŋe̽r̥kʲes/	/ɪ́ndrɪ́ŋe̽r̥kʲez/
dat.	sjrif	indringer		indringers
	IPA	/ɪ́ndrɪ́ŋer/		/ɪ́ndrɪ́ŋer̥s/	/ɪ́ndrɪ́ŋerz/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: indringer
• Frans: intrus m
• Ingels: intruder, invader
• Nederlandjs: indringer g
• Pruus: Eindringling m
• Zweeds: inkräktare g