kap

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Begiene drage kappe [1].

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kap v /kap/

  1. (kleier) 'n bedèkking veure kop, wie aan 'ne jas of wie de begiene die drage
  2. 'n bedèkking örges euverhaer
    Dao zitj 'ne sjeur inne kap van die lamp; koup tich toch 'n nuuj.
  3. 'n euverdèkking aan 't hoes
  4. (ónalgemein) 't ómhouwe van buim
Aafbraeking
  • kap
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • De gezichter van begiene waas vanne ziejkantj bao neet te zeen, went die droge kappe.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kap kappe kappen
IPA /kap/ /kab/ /kapə/ /kapən/
dim. sjrif kepke kepken kepkes
IPA /kæpkʲe/ /kæpkʲen/ /kæpkʲes/ /kæpkʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kap /kap/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van kappe
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van kappe
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van kappe
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van kappe
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van kappe
Aafbraeking
  • kap
Synoniem