kenaal

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e kenaal [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kenaal ó /kə'nà:l/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑knaal
Raod

Deze vorm huuert m'n in 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur bie ós. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller.

Aafbraeking
  • ke-naal

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kenaal kenale kenalen
IPA /kə'nà:l/ /kə'ná:lə/ /kə'ná:lən/
dim. sjrif kenaelke kenaelken kenaelkes
IPA /kə'nɛ̀:l̥kʲe/ /kə'nɛ̀:l̥kʲen/ /kə'nɛ̀:l̥kʲes/ /kə'nɛ̀:l̥kʲez/
dat. sjrif kenaal kenale kenalen
IPA /kə'nà:l/ /kə'ná:lə/ /kə'ná:lən/