kenieël

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

kenieël

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kenieël m /kə'nìæ̯̈l/

  1. (aeteswaar) 'n saort gekruje die gemaak wuuert vanne binnekantj vanne sjaal vanne kenieëlboum
Aafbraeking
  • ke-nieël
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Zagswies
  • d'n Ieëste kieër det ich kemieële gezeen höb waas inne sirk; det wore van die mit mer eine böltj.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kenieël
IPA /kə'nìæ̯̈l/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kenieël
IPA /kə'nìæ̯̈l/

In anger spraoke[bewirk]