kiesklank

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

kiesklank m /kʲiskl̥áŋ̊k/

1. (spraoklieër) 'ne sjerpe mitklinker dae gemaak wuuert door deils 't spraokknaal toe te make wodoor de lóchstroum richting de tenj geit (wie s, z, sj en zj)

Aafbraeking

• kies-klank

Samestèlling

• kies- + klank

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	kiesklank		kiesklanke	kiesklanken
	IPA	/kʲiskl̥áŋ̊k/	/kʲiskl̥áŋg/	/kʲiskl̥áŋ̊kə/	/kʲiskl̥áŋ̊kən/
dim.	sjrif	kiesklenkske	kiesklenksken	kiesklenkskes
	IPA	/kʲiskl̥ǽŋ̊kskʲe/	/kʲiskl̥ǽŋ̊kskʲen/	/kʲiskl̥ǽŋ̊kskʲes/	/kʲiskl̥ǽŋ̊kskʲez/
dat.	sjrif	kiesklank		kiesklanke	kiesklanken
	IPA	/kʲiskl̥áŋ̊k/	/kʲiskl̥áŋg/	/kʲiskl̥áŋ̊kə/	/kʲiskl̥áŋ̊kən/

In anger spraoke

• Frans: sifflante v
• Ingels: sibilant
• Ieslandjs: blísturhljóð^(is:) ó
• Nederlandjs: sisklank g
• Pruus: Zischlaut m
• Spaans: sibilante v
• Zweeds: väsljud ó