knif

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

knif v /kn̥ɪf/

  1. 'n vraem foef, 'n foef wovan anger luuj de gedachtegank neet begriepe
    E deil luuj haoltj kniften oet die bie anger luuj gaar neet opkómme.
Aafbraeking
  • knif
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif knif knifte kniften
IPA /kn̥ɪf/ /kn̥ɪv/ /kn̥ɪfte/ /kn̥ɪften/
dim. sjrif
IPA