kramb

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kramb m /kr̥ámb/

  1. 'n U-vörmig, gebaoge häökske mit spitse puntje det wuuert gebroek veur dinger aanein vas te make
  2. (veural in verkleinvorm) e slaot oppe deur waat me toemaak door d'raan te drejje
    Ich waas vergaeten 't krembke vanne deur te haole; daodoor kwaams te neet binne.
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief kramp.

Aafbraeking
  • kramb
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Puntjdraod mós se mit 'ne kramb ane weipaol vashouwe.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kramb krem
IPA /kr̥ámb/ /kr̥æ̀m/
dim. sjrif krembke krembken krembkes
IPA /kr̥ǽm̥kʲe/ /kr̥ǽm̥kʲen/ /kr̥ǽm̥kʲes/ /kr̥ǽm̥kʲez/
dat. sjrif kramb krem
IPA /kr̥ámb/ /kr̥æ̀m/
Raod

't Verkleinwaord maag m'n ouch sjrieven es kremke.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]