móttig

Mofers

Bieveugelik naamwaord

Lemma

móttig /mʊtɪç/

1. drökkendj heit en dómpetig (gezag van waer)

   Mit zoea móttig waer kan me neet wirke.

2. aangevraete door mótte wodoor gäötjes d'rin zitte
3. (euverdrechtelik) mit gäötjes in 't gezich

Aafbraeking

• mót-tig

Aafleijinge

• móttige

Verwantje wäörd

• dómpetig, drökkendj, móddelwerm, vóchtig

Samestèlling

• mót + -ig

Verbuging

		inkelvaad					mieëvaad	predikatief
		mannelik		vrouwelik	ónziejig			geslechtelik		ónziejig
		radikaal	liaison		radikaal	liaison		radikaal	liaison	radikaal	liaison
positief	sjrif	móttige	móttigen	móttige	móttig		móttige	móttig		móttig
	IPA	/mʊtɪʝe/	/mʊtɪʝen/	/mʊtɪʝe/	/mʊtɪç/	/mʊtɪʝ/	/mʊtɪʝe/	/mʊtɪç/	/mʊtɪʝ/	/mʊtɪç/	/mʊtɪʝ/
kómparatief	sjrif	móttigere	móttigeren	móttiger	móttiger		móttiger	móttiger		móttigert
	IPA	/mʊtɪʝərə/	/mʊtɪʝərən/	/mʊtɪʝər/	/mʊtɪʝər/		/mʊtɪʝər/	/mʊtɪʝər/		/mʊtɪʝər̥t/	/mʊtɪʝərd/
superlatief	sjrif	móttigste	móttigsten	móttigste	móttigste		móttigste	móttigste		móttigste
	IPA	/mʊtɪçste/	/mʊtɪçsten/	/mʊtɪçste/	/mʊtɪçste/		/mʊtɪçste/	/mʊtɪçste/		/mʊtɪçste/
partitief	sjrif									móttigs
	IPA									/mʊtɪçs/	/mʊtɪʝz/

		inkelvaad	mieëvaad
flexieadverbiaal (positief)	sjrif	(wie) móttigs (toe)	(wie) móttig (geer)
	IPA	/wì: mʊtɪçs tú:/	/wì: mʊtɪç ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal (kómparatief)	sjrif	(wie) móttigers (toe)	(wie) móttigertj (geer)
	IPA	/wì: mʊtɪʝər̥s tú:/	/wì: mʊtɪʝər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[3]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: mottig
• Nederlandjs: pokdalig, mottig^(nl:)

Biewaord

Neet-lemma

móttig /mʊtɪç/

1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer

Aafbraeking

• mót-tig

Verbuging

		adverbiaal
		radikaal	liaison
positief	sjrif	móttig
	IPA	/mʊtɪç/	/mʊtɪʝ/
kómparatief	sjrif	móttiger
	IPA	/mʊtɪɣər/
superlatief	sjrif	móttigste
	IPA	/mʊtɪçste/