manke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

manke m /máŋ̊kə/

  1. emes dae mank is, emes dae mit ei bein slèp
Aafbraeking
  • man-ke
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif manke manken manke manken
IPA /máŋ̊kə/ /máŋ̊kən/ /máŋ̊kə/ /máŋ̊kən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif manke manken manke manken
IPA /máŋ̊kə/ /máŋ̊kən/ /máŋ̊kə/ /máŋ̊kən/

In anger spraoke[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

manke /máŋ̊kə/

  1. (neet-lemma) mannelike vorm inne positief van mank
  2. (neet-lemma) vrouwelike vorm inne positief van mank
  3. (neet-lemma) mieëveljelike vorm inne positief van mank
Aafbraeking
  • man-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

manke /máŋ̊kə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van manke
Aafbraeking
  • man-ke