Naar inhoud springen

merakel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

merakel ó (Nederlands: mirakel)

Verbuging

merakele, meraekelke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

merakel ó /mə'rá:kəl/

  1. 'n biezunjer gebeurtenis, veural wen me die neet verwach haw
    Det is e merakel det die nag de kinjer geduip höbbe.
Aafbraeking
  • me-ra-kel
Verwantje wäörd
Zagswies
  • wie bie merakel: ram ónverwachs

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif merakel merakelemerakelen
IPA /mə'rá:kəl/ /mə'rá:kə̽lə//mə'rá:kə̽lən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif merakel merakelemerakelen
IPA /mə'rá:kəl/ /mə'rá:kə̽lə//mə'rá:kə̽lən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk