mitklinker

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

mitklinker m /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲer/

  1. (spraoklieër) 'ne klank inne mienselike spraok dae toet standj kump door 't stroume van lóch door vernejjingen inne móndjhäöldje
  2. e sjrifteiken det 'ne [1] waerguuef
Aafbraeking
  • mit-klin-ker
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif mitklinker mitklinkers
IPA /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲer/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲer̥s/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲerz/
dim. sjrif mitklinkerke mitklinkerken mitklinkerkes
IPA /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲe̽r̥kʲe/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲe̽r̥kʲen/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲe̽r̥kʲes/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲe̽r̥kʲez/
dat. sjrif mitklinker mitklinkers
IPA /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲer/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲer̥s/ /mɪtkl̥ɪ́ŋ̊kʲerz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]