naamdich

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

naamdich ó /nà:mdɪç/

  1. 'ne vorm van dichte wobie de ieëste lètters van edere regel of van eder vers samen ei waord vörme
Aafbraeking
  • naam-dich
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif naamdich naamdichte naamdichten
IPA /nà:mdɪç/ /nà:mdɪʝ/ /nà:mdɪçte/ /nà:mdɪçten/
dim. sjrif naamdichske naamdichsken naamdichskes
IPA /nà:mdɪçskʲe/ /nà:mdɪçskʲen/ /nà:mdɪçskʲes/ /nà:mdɪçskʲez/
dat. sjrif naamdich naamdichte naamdichten
IPA /nà:mdɪç/ /nà:mdɪʝ/ /nà:mdɪçte/ /nà:mdɪçten/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif naamdich naamdichter
IPA /nà:mdɪç/ /nà:mdɪʝ/ /nà:mdɪçter/
dim. sjrif naamdichtje
naamdichske
naamdichtjen
naamdichsken
naamdichtjes
naamdichskes
IPA /nà:mdɪçce/
/nà:mdɪçskʲe/
/nà:mdɪçcen/
/nà:mdɪçskʲen/
/nà:mdɪçces/
/nà:mdɪçskʲes/
/nà:mdɪçcez/
/nà:mdɪçskʲez/
dat. sjrif naamdich naamdichter
IPA /nà:mdɪç/ /nà:mdɪʝ/ /nà:mdɪçter/

In anger spraoke[bewirk]