Naar inhoud springen

niekketien

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

niekketien m /nikʲe̽'tí:n ~ nikʲe̽'tìn/

  1. 'n vlujbaar, verdampendje, sjerpe en vergiftige stóf die in tebak zitj
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief nieketien en niketien.

Aafbraeking
  • niek-ke-tien
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif niekketien —
IPA /nikʲe̽'tí:n/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif niekketien —
IPA /nikʲe̽'tí:n/ —

In anger spraoke

[bewirk]