pandj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

pandj ó /páɲɟ/

  1. stök van e strikwerk det in eine gank wuuert gestrik
  2. 'n zekerheid inne vorm van geldj, geujer of rechte bie 'n lieëning; wen de lieëning neet wuuert trögkbetaaldj, krieg de verstrèkker vanne lieëning die zekerheid in zie bezit
  3. (synoniem) anger waord veur geboew
  4. (synoniem) anger waord veur pakhoes
Aafbraeking
  • pandj
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif pandj panjer
IPA /páɲɟ/ /páɲər/
dim. sjrif pendje pendjen pendjes
IPA /pæ̀ɲ̊ce/ /pæ̀ɲ̊cen/ /pæ̀ɲ̊ces/ /pæ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif pandj panjer
IPA /páɲɟ/ /páɲər/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

  • Nederlandjs: pand ó

[2]