Naar inhoud springen

pepietter

Van Wiktionary

'ne pepietter

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

pepietter m /pə'piter/

  1. (meziek) 'ne stäönder wo me de blaedjes mitte noeate van blaadmeziek opzitj
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief pepiter.

Aafbraeking
  • pe-piet-ter
Variaasje
Verwantje wäörd
Zagswies
  • de pepietter inein/oeterein vaje
    Doe mós wete wiets se-n 'ne pepietter tegooj oeterein kans vaje.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif pepietter pepietters
IPA /pə'piter/ /pə'piter̥s//pə'piterz/
dim. sjrif pepietterkepepietterken pepietterkes
IPA /pə'piter̥kʲe//pə'piter̥kʲen/ /pə'piter̥kʲes//pə'piter̥kʲez/
dat. sjrif pepietter pepietters
IPA /pə'piter/ /pə'piter̥s//pə'piterz/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk