Naar inhoud springen

plekaatvèrf

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plekaatvèrf v /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥f/

  1. 'n dèkkendje saort watervèrf
Aafbraeking
  • ple-kaat-vèrf
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif plekaatvèrf plekaatvèrve plekaatvèrven
IPA /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥f/ /pl̥ə'kà:tv̥è̞rv/ /pl̥ə'kà:tv̥é̞rve/ /pl̥ə'kà:tv̥é̞rven/
dim. sjrif plekaatvèrfke plekaatvèrfken plekaatvèrfkes
IPA /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥fkʲe/ /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥fkʲen/ /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥fkʲes/ /pl̥ə'kà:tv̥è̞r̥fkʲez/

In anger spraoke[bewirk]