plekaat

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e plekaat [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plekaat ó /pl̥ə'kà:t/

  1. e groeat blaad of anger drökwerk, meis mit e plaetjen of 'n foto, mit infermasie euver 'n evenement of reklaam, det döks oppe moer of oppe raam geplek wuuert
  2. (euverdrechtelik) 'n groeate voel plek op kleier
Aafbraeking
  • ple-kaat
Synonieme
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif plekaat plekate plekaten
IPA /pl̥ə'kà:t/ /pl̥ə'kà:d/ /pl̥ə'kà:tə/ /pl̥ə'kà:tən/
dim. sjrif plekaetje plekaetjen plekaetjes
IPA /pl̥ə'kɛ̀:ce/ /pl̥ə'kɛ̀:cen/ /pl̥ə'kɛ̀:ces/ /pl̥ə'kɛ̀:cez/
dat. sjrif plekaat plekate plekaten
IPA /pl̥ə'kà:t/ /pl̥ə'kà:d/ /pl̥ə'kà:tə/ /pl̥ə'kà:tən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]