pleksel

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

pleksel ó (Nederlands: plaksel, lijm)

• Mofers: pleksel (m)

Verbuging

—, —

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

pleksel m /pl̥æksel/

1. 'n stóf, wie liem, womit me kan plekke; döks mèntj me de get vaster stóf es vleujbare liem hiemit

Aafbraeking

• plek-sel

Aafleijinge

• bandjpleksel, behangpleksel

Verwantje wäörd

• liem, prit

Samestèlling

• plek- + -sel

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	pleksel		—
	IPA	/pl̥æksel/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	pleksel		—
	IPA	/pl̥æksel/		—

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: pleksel
• Ingels: paste^(en:)
• Nederlandjs: plaksel