pupke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

pupke ó /pøpkə/

1. (kómpjoeters) 'nen digitale plaatsvervenger veur 'nen ech-bestäöndje gebroeker

   Doe mós mit die pupke nao de mert gaon veur "coins" te kriege.

Aafbraeking

• pup-ke

Samestèlling

• póp + umlaut + -ke

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	pupke	pupken	pupkes
	IPA	/pøpkə/	/pøpkən/	/pøpkəs/	/pøpkəz/
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	pupke	pupken	pupkes
	IPA	/pøpkə/	/pøpkən/	/pøpkəs/	/pøpkəz/

In anger spraoke

• Ieslandjs: gengill^(is:) m
• Ingels: avatar^(en:)
• Nederlandjs: avatar g
• Pruus: Avatar m

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

pupke /pøpkə/

1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van póp

Aafbraeking

• pup-ke