ratel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ratel m /rá:təl/

  1. (meziek) 'n eiveljig meziekinstrement det klank guuef doordet bie 't róndjslingeren e tandjraad ederskieër e letjen ewegdrök en trögk lieëtj valle
Aafbraeking
  • ra-tel
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ratel ratele ratelen
IPA /rá:təl/ /rá:tə̽lə/ /rá:tə̽lən/
dim. sjrif raetelke raetelken raetelkes
IPA /rɛ́:te̽l̥kʲe/ /rɛ́:te̽l̥kʲen/ /rɛ́:te̽l̥kʲes/ /rɛ́:te̽l̥kʲez/
dat. sjrif ratel ratele ratelen
IPA /rá:təl/ /rá:tə̽lə/ /rá:tə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

ratel /rá:təl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van ratele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van ratele
Aafbraeking
  • ra-tel