reub

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

reube

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

reub v /rø̀:b/

  1. (plantje) (aeteswaar) Brassica rapa: 'n plantj wovan de bol aetbaar is
Aafbraeking
  • reub
Verwantje wäörd
Zagswies
  • reube good moos laote zeen: mit minder es gewins zat höbbe (Reube woren 't aetes veure alderermste luuj en veur 't vieë.)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif reub reube reuben
IPA /rø̀:b/ /rǿ:bə/ /rǿ:bən/
dim. sjrif reubke reubken reubkes
IPA /rø̀:b̥kʲe/ /rø̀:b̥kʲen/ /rø̀:b̥kʲes/ /rø̀:b̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]