rin

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rin v /rɪ̀n/

  1. e geulke det raengewater in zandj maak
  2. 'ne gank óngere gróndj, gegrave door 'ne mol
  3. (synoniem) anger waord veur nagelsrin (rendje hoed óm 'ne nagel)
Aafbraeking
  • rin
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rin rinne rinnen
IPA /rɪ̀n/ /rɪ́ne/ /rɪ́nen/
dim. sjrif rinke rinken rinkes
IPA /rɪ̀n̥kʲe/ /rɪ̀n̥kʲen/ /rɪ̀n̥kʲes/ /rɪ̀n̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

rin /rɪ̀n/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van rinne
Aafbraeking
  • rin

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

rin /rɪ́n/

  1. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van rinne
Aafbraeking
  • rin