rinne

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rinne /rɪ́ne/

  1. (sterk-verajerd) óngebroekelike vorm van ↑stolle
  2. (sterk-verajerd) óngebroekelike vorm van ↑renne
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers praktisch nimmieë, meh kump van oearsprónk waal veur bie ós. Ouchal kump 't van oearsprónk veur in Mofert, allewiel veultj 't neet aan es Mofers, mer es boetedörps. 't Gebroek daovan wuuert aafgeraoje veur 't feit det 't verwarrendj kan zeen veure luuj.

Aafbraeking
  • rin-ne
Aafleijinge

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif rin rins rintj rinne rinnen rintj rinne rinnen rinnendj
IPA /rɪ̀n/ /rɪ̀n̥s/ /rɪ̀nz/ /rɪ̀ɲ̊c/ /rɪ̀ɲɟ/ /rɪ́ne/ /rɪ́nen/ /rɪ̀ɲ̊c/ /rɪ̀ɲɟ/ /rɪ́ne/ /rɪ́nen/ /rɪ́neɲɟ/
vergangen tied sjrif rón
ran
róns
rans
rón
ran
rónne rónnen rón rónne rónnen gerónne gerónnen
IPA /rʊ̀n/
/rán/
/rʊ̀n̥s/
/rán̥s/
/rʊ̀nz/
/ránz/
/rʊ̀n/
/rán/
/rʊ́nə/ /rʊ́nən/ /rʊ̀n/ /rʊ́nə/ /rʊ́nən/ /ɣə'rʊ́nə/ /ɣə'rʊ́nən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif rón róns rón rónne rónnen rón rónne rónnen gerónne gerónnen
IPA /rʊ̀n/ /rʊ̀n̥s/ /rʊ̀nz/ /rʊ̀n/ /rʊ́nə/ /rʊ́nən/ /rʊ̀n/ /rʊ́nə/ /rʊ́nən/ /ɣə'rʊ́nə/ /ɣə'rʊ́nən/
gebi-jjendje wies sjrif rin! rinne-v'r rintj!
IPA /rɪ́n/ /rɪ́never/ /rɪ̀ɲ̊c/ /rɪ̀ɲɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif rinne rinnen gerin ó rinne rinnen rinnentaere rinnentaeren gerinne gerinnen
IPA /rɪ́ne/ /rɪ́nen/ /ɣə'rɪ́n/ /rɪ́ne/ /rɪ́nen/ /rɪ́nen̥'tɛ̀:re/ /rɪ́nen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'rɪ́ne/ /ɣə'rɪ́nen/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rinne ó /rɪ́ne/

  1. (gerundium) gerundium II van rinne
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • rin-ne

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rinne rinnen
IPA /rɪ́ne/ /rɪ́nen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif rinne rinnen
IPA /rɪ́ne/ /rɪ́nen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

rinne /rɪ́ne/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van rinne
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van rinne
Aafbraeking
  • rin-ne

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

rinne /rɪ́ne/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van rin
Aafbraeking
  • rin-ne