renne

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

renne (Nederlands: rennen)

• Mofers: †ri\nne (ri\ntj, ra~n > ró\n, ró\nne, geró\nne) > re\nne (re\ntj, re\ndje, gere\ndj)

Sinneniem

• keije, ketse, koerse, tirre

Verveuging

rent, rende, gerend

Mofers

Wirkwaord

Lemma

renne /rǽne/

1. (óneuvergenkelik) hieël hel loupe

   Doe hoofs neet zoea hel te renne veur oppertied te kómme.

Aafbraeking

• ren-ne

Variaasje

• †rinne

Aafleijinge

• renner
• aafrenne, aanrenne, ewegrenne, inrenne, mitrenne, naorenne, oetrenne, óntrenne, róndjrenne, trögkrenne, wegrenne
• renbaan, rendeer, renfietsj, renkemieël, renpaerd

Verwantje wäörd

• ren
• loupe, sprintje, toerre

Zagswies

• door 't hoes op renne
• renne wie 'nen haas: hel renne
• renne wie e paerd: hel renne
• zich de bein óngere vot oet renne: mit groeaten inzat get regele door daoveur nao väöl luuj of instèllinge te gaon
• zich 't hert aaf renne: hieël hel renne

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	ren		rens		rentj		renne	rennen	rentj		renne	rennen	rennendj
	IPA	/ræ̀n/		/ræ̀n̥s/	/ræ̀nz/	/ræ̀ɲ̊c/	/ræ̀ɲɟ/	/rǽne/	/rǽnen/	/ræ̀ɲ̊c/	/ræ̀ɲɟ/	/rǽne/	/rǽnen/	/rǽneɲɟ/
vergangen tied	sjrif	rendje	rendjen	rendjes		rendje	rendjen	rendje	rendjen	rendje	rendjen	rendje	rendjen	gerendj
	IPA	/ræ̀ɲɟe/	/ræ̀ɲɟen/	/ræ̀ɲɟes/	/ræ̀ɲɟez/	/ræ̀ɲɟe/	/ræ̀ɲɟen/	/ræ̀ɲɟe/	/ræ̀ɲɟen/	/ræ̀ɲɟe/	/ræ̀ɲɟen/	/ræ̀ɲɟe/	/ræ̀ɲɟen/	/ɣə'ræ̀ɲɟ/
gebi-jjendje wies	sjrif			ren!				renne-v'r		rentj!
	IPA			/ræ̀n/				/rǽnever/		/ræ̀ɲ̊c/	/ræ̀ɲɟ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	renne	rennen	geren ó		renne	rennen	rennentaere		rennentaeren		gerenne		gerennen
	IPA	/rǽne/	/rǽnen/	/ɣə'ræ̀n/		/rǽne/	/rǽnen/	/rǽnen̥'tɛ̀:re/		/rǽnen̥'tɛ̀:ren/		/ɣə'rǽne/		/ɣə'rǽnen/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: renne

Bölgaars: бягам(bg:), тичам(bg:) Fins: juosta Frans: courir(fr:) Ieslandjs: hlaupa(is:) Ingels: run(en:) Japans: 走る(ja:)

Koreaans: 달리다(ko:), 뛰다(ko:) Nederlandjs: rennen Pruus: rennen Spaans: correr(es:) Tagalog: tumakbo(tl:) Zweeds: springa

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

renne ó /rǽne/

1. (sport) 't rennen es 'n sport, 't hieël hel loupe veur te bewaege
2. (gerundium) gerundium II van renne (Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.)

Aafbraeking

• ren-ne

Aafleijinge

• autorenne, fietsjerenne, moterrenne, paersrenne, wielrenne

Verwantje wäörd

• freerunning, maraton

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	renne	rennen	—
	IPA	/rǽne/	/rǽnen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	renne	rennen	—
	IPA	/rǽne/	/rǽnen/	—

In anger spraoke

• Ieslandjs: rás^(is:) v
• Ingels: running^(en:)
• Japans: ラン^(ja:)
• Nederlandjs: hardlopen^(nl:) ó

Wirkwaord

Neet-lemma

renne /rǽne/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van renne
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van renne

Aafbraeking

• ren-ne

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

renne /rǽne/

1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van ren

Aafbraeking

• ren-ne