sjèlm

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

sjèlm m /ʃé̞lm/

1. emes dae slechte dinger duit
2. (synoniem) anger waord veur deugeneet
3. (euverdrechtelik) emes wo me kómpasje mit haet

   Dae is ommer 'nen erme sjèlm waat gans allein in die groeate koeaj zitj mit al die baze.

Aafbraeking

• sjèlm

Verwantje wäörd

• boef, sjoebbejak

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	sjèlm		sjèlme	sjèlmen
	IPA	/ʃé̞lm/		/ʃé̞lme/	/ʃé̞lmen/
dim.	sjrif	sjèlmke	sjèlmken	sjèlmkes
	IPA	/ʃé̞l̥m̥kʲe/	/ʃé̞l̥m̥kʲen/	/ʃé̞l̥m̥kʲes/	/ʃé̞l̥m̥kʲez/
dat.	sjrif	sjèlm		sjèlme	sjèlmen
	IPA	/ʃé̞lm/		/ʃé̞lme/	/ʃé̞lmen/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjelm

Frans: scélérat m Ieslandjs: deli(is:) m Ingels: villain, rogue Nederlandjs: schelm(nl:) g, schurk g

Pruus: Schurke m, Gauner m Spaans: canalla m, bribón m Zweeds: skurk g, bov g