spiktakel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

spiktakel ó /spɪ̽k'tá:kəl/

  1. 'n ervaring wobie luuj las höbbe van klank of lewej
    Waat maak det toch 'n hèls spiktakel.
  2. (euverdrechtelik) get det hieël väöl lewej maak
    Zit det spiktakel 'ns oet! Es dae wasemkap aansteit kan ich nieks huueren anen tillefoon.
Aafbraeking
  • spik-ta-kel
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif spiktakel
IPA /spɪ̽k'tá:kəl/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif spiktakel
IPA /spɪ̽k'tá:kəl/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

spiktakel /spɪ̽k'tá:kəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van spiktakele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van spiktakele
Aafbraeking
  • spik-ta-kel