trammelantj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

trammelantj m /tr̥amə'láɲ̊c/

  1. 'nen toestandj van óngeregeldjheid, wie ónrös, lewej, herrie, ruzing
    Waat 'nen trammelantj óm nieks!
Aafbraeking
  • tram-me-lantj
Synoniem
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif trammelantj
IPA /tr̥amə'láɲ̊c/ /tr̥amə'láɲɟ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif trammelantj
IPA /tr̥amə'láɲ̊c/ /tr̥amə'láɲɟ/

In anger spraoke[bewirk]