standjpuntj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

standjpuntj ó /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊c/

  1. 'n hajing die m'n aannump euver e bestump vraogstök
  2. 'n plaats wo me steit wovanoet me get waarnump
Aafbraeking
  • standj-puntj
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • e standjpuntj deile
  • e standjpuntj höbbe

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif standjpuntj standjpuntje
IPA /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊c/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲɟ/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cə/
dim. sjrif standjpuntje standjpuntjen standjpuntjes
IPA /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cə/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cən/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cəs/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cəz/
dat. sjrif standjpuntj standjpuntje
IPA /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊c/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲɟ/ /stáɲ̊ɟ̊pǿɲ̊cə/

In anger spraoke[bewirk]

[1]