stoebbel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

stoebbel m /stubəl/

1. 'n ingekortj, vormloos oetstaeksel

   Piensjers zeen van die klein, nietsje huundjes. Vreuger hawwe die allemaol mer 'ne korte stoebbel van 'ne stert; de res waas aafgeknip.

Raod

Lèt op! Bakkes sjrief stoebel.

Aafbraeking

• stoeb-bel

Verwantje wäörd

• stómp, stumpke

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	stoebbel		stoebbels
	IPA	/stubəl/		/stubəl̥s/	/stubəlz/
dim.	sjrif	stuubbelke	stuubbelken	stuubbelkes
	IPA	/stʉ̜bə̽l̥kə/	/stʉ̜bə̽l̥kən/	/stʉ̜bə̽l̥kəs/	/stʉ̜bə̽l̥kəz/
dat.	sjrif	stoebbel		stoebbels
	IPA	/stubəl/		/stubəl̥s/	/stubəlz/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjtópsjtart

Frans: souche v, moignon m Ingels: stump Nederlandjs: stompje ó, stomp g

Pruus: Stumpf m Spaans: tocón m, muñón m Zweeds: stump g, stubbe g