strandj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e strandj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

strandj m (?) > ó /str̥áɲɟ/

  1. (topografie) 'ne striep landj langs de kus, waat meis bedèk is mit zandj
Aafbraeking
  • strandj
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Zagswies
  • In Mofert aan 't strandj zwumme ze mitte navel dore zandj en mitte piezzel dore kiezzel.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif strandj strenj
IPA /str̥áɲɟ/ /str̥æ̀ɲ/
dim. sjrif strendje strendjen strendjes
IPA /str̥æ̀ɲ̊ce/ /str̥æ̀ɲ̊cen/ /str̥æ̀ɲ̊ces/ /str̥æ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif strandj strenj
IPA /str̥áɲɟ/ /str̥æ̀ɲ/
Raod

De stoeattoean inne verkleinvorm wuuert ummer mieë vervange door 'ne sleiptoean: stre\ndje > stre~ndje.

In anger spraoke[bewirk]