strang

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es strang.
koodsbuging
aevetalig mieëvórm alhedvórm
strang
/ˈstraŋ(g)/
stranger
/ˈstraŋ(g)ɐ(r)/
strangs
/ˈstraŋ(k)s/
gans

Bievogelik naomswaordj

strang

  1. (Hoeaglèmbörgsj) Ónrasj slietendj; doerzem.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) Estaat óm väöl tö kènne waerstaon; krachtig.
  3. (Hoeaglèmbörgsj) Vól kaomkrach ódder speerskrach.
  4. (Hoeaglèmbörgsj) Mid groeater geisteliker krach.
  5. (Hoeaglèmbörgsj) Zich próntj haajendj aan g'r leuj ódder g'm veursjrifte.
  6. (Hoeaglèmbörgsj) Pienlik vuuelber.
  7. (Hoeaglèmbörgsj) Mitliejesloeas.

$(Hoeaglèmbörgsj) Vaster ódder kórter biejeinanger, döks geknepen ódder gedrók.

Buging

  • Dit oetwaasj kèntj 'n buging die óp 'n anger ziej steit; es se-n 'm wils zeen, kóns se-n 'm hie beraoje.

Euverzèttinger