stumpel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stumpel m /stǿm̥pəl/

  1. e stiephout óngere draagbuim van 'n ker
  2. 'ne steun worop e muibel steit (bie steul en taofele)
Aafbraeking
  • stum-pel
Net get anges gesjreve
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • duchtige stumpelen ónger höbbe: stevige bein höbbe

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stumpel stumpele stumpelen
IPA /stǿm̥pəl/ /stǿm̥pə̽lə/ /stǿm̥pə̽lən/
dim. sjrif stumpelke stumpelken stumpelkes
IPA /stǿm̥pə̽l̥kə/ /stǿm̥pə̽l̥kən/ /stǿm̥pə̽l̥kəs/ /stǿm̥pə̽l̥kəz/
dat. sjrif stumpel stumpele stumpelen
IPA /stǿm̥pəl/ /stǿm̥pə̽lə/ /stǿm̥pə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

[2]